نذری برای سیدالشهدا
به آسمان بنویسید : ابر کم داریم
و بر زمین که چو خورشید داغ و تبداریم

فرات از خجلت در زمین فرو رفته است
و ما در اوج عطش از ستاره سرشاریم


خیال می کنی ای آفتاب او تنهاست؟
اگر که ماه نباشد همه علمداریم

به کوری چشم آفتاب می خواهیم
به عشق صبح دو رکعت نماز بگزاریم

بگو به هر چه که نامرد، تیغ بردارند
دمی که مثل علی سر ز سجده برداریم

درخت ها به کدامین طرف گریخته اند؟
رها کن ... آه! ... بیا سر به نیزه بسپاریم

به ما ، به ماه سرنیزه ها نگاه کنید
که چشم خیره خورشید را می آزاریم

و در زمان و زمین منتشر شدیم ؛ آری
به آسمان بنویسید : ابر می کاریم!