توان گریه ای در خواهرت نیست                     مجال ناله ای بر پیکرت نیست

بجز این خواهر مجروح و خسته                       کسی گریان به نعش بی سرت نیست

کشد این غم مرا ای جان زینب                      که جای بوسه ای بر پیکرت نیست

رسد چون شب در این دشت پر از غم             کسی امشب دگر نوحه گرت نیست

در امشب ای شهید بی سر من                     ترا زائر کسی جز مادرت نیست

حرم لب تشنه، خسته ،‌ سوی کوفه است       پناهی بر خیام مضطرت نیست

بجز سیلی که هر دم می نوازند                    تسلائی دگر بر دخترت نیست

ببخشا گر پس از تو زنده هستم                   ببین جانی به جسم خواهرت نیست