بی تو هوای خیمه ی ما سرد می شود
رنگ رُخ سه ساله ی من زرد می شود
 
خورشید انعکاس وجود نجیب توست
این دایره نباشی اگر سرد می شود
 
این حلقه های گریه ی سردرگم و غریب
زنجیر آهنی و پر از درد می شود
 
دامان کودکانه ی یک دختر نجیب
بی تو اسیر آتش نامرد می شود
 
بر گِرد توست گردش سیاره ی زمین
هر جاذبه بدون تو ولگرد می شود
 
رفتی و روز روشن ما در مسیر شام
دنبال صبح ِ روی تو شبگرد می شود