علم در علم ، واژه، سبز و سیاه

کلامم  شکسته است  در  موج  آه

مزامیر ، در   سینه،  غمناله ها

تن  نوحه از   نیزه ی  غم تباه

غزل  ، خیمه باران آوارگی

یتیم دوبیتی  پی  سرپناه!

همه مثنویها ی دلخون شده

شب و روز در سوگ خورشید و ماه

شریعه شریعه   زمین  تشنه تر

محرم محرم  زمان  در  گواه

از این پس زمان ، وقت  ظهر  دهم

تمام زمین گودی قتلگاه ....