آخر اي مردم،‏ما هم عتباتي داريم

كربلايي داريم،‏ آب فراتي داريم

ما پر از بوي خوش سيب ، پر از چاووشيم

وز چمن هاي مجاور نفحاتي داريم

داغ هفتاد و دو گل تشنگي از ماست اگر

دست و رو در تپش رشته قناتي داريم

آن سبك بارترينيم كه بر محمل موج

ساحل امني و كشتي نجاتي داريم

در تماشاي جمال از جبروتي سرخيم

كه شگفت آينه ي جلوه ي ذاتي داريم

در همين روضه سر بسته، خدا مي داند

در در شرح چه اسما و صفاتي داريم

زير اين خيمه كه از ذكر شهيدان سبز است

كس نداند كه چه احساس حياتي داريم

همه هستي ما عين زيارتنامه ست

گر از اين گونه سلام و صلواتي داريم!