اول/ غریبه

می آیی

با گلوی بریده

              پشت میکروفون می ایستی

- این زینب خواهر من نیست

   قهرمان داستان‌های شماست

جمعیت هنوز

       برایت گریه می کند

- این زین العابدین پسر من نیست

جوان‌ها می‌گویند

              عجب سبک جدیدی!

- این حسین من نیستم

چراغ ها روشن می‌شود

دوربین‌ها خاموش

 

شایعه کرده‌اند

امسال غریبه ای

       هیئت‌های عزاداری را

                     به هم می‌ریزد.

 

 

دوم/ هیئت

عباس را

          فرستاده‌ای

          آب ببرد.

اما

امسال

ما فقط

شربت‌های گوارا

و نذری‌های معطر

                  داریم

و نوشابه‌های

              گازدار.

 

 

سوم/ داماد

قاسم

بیاید

موهای تافت زده و

         کفش‌های برق انداخته‌ی ما را

                            ببیند

ببیند

ما چه طور

دامادی‌مان را

          به عاشورا

                 آورده ایم؟!

 

چهارم/ جنگ

 

هر روز

       عاشوراست

وگرنه

این همه لشکر

هر سال

      به جنگ تو

              نمی‌آمدند.

 

پنجم / ترجمه

«هل من ناصر ینصرنی» ات را

چه کسی

برای

        دهل‌های «یاماها»،

        طبل‌های ژاپنی ،

        شمشیرهای سامورایی و

        سازها و جازهای مدرن

ترجمه کرده است؟

 

ششم/ فراموشی

این روزها

بچه‌ها

        چشم‌های شان را

و جوان‌ها

           دل‌شان را

                    به هیئت می‌برند

اغلب

سرهامان را

        در خانه

               فراموش می‌کنیم.

 

 

هفتم/ روضه

مطهری

امسال

تنها

     برای تو

            روضه خواند.

 

هشتم/ طبل

می‌گویند

          رباب

           در کربلا نبود

اما من

به چشم خودم دیدم

      ترومپت

      ارگ

و حتی ساکسیفون هم

                      آمده بودند.

 

 

نهم/ سبز

تا چشم کار می کند

فقط خون

فقط نیزه

انگار هیچ نخلی

در جهان نروییده است

هیچ عیدی

هیچ سازی

هیچ لبخندی

حتی پیامبر هرگز

شالی سبز به کمر

نبسته است!

 

دهم/ سید

از میدان انقلاب

دنبال امام حسین می‌گردم

اینجا پر است

از سرنیزه‌هایی که

سیادتم را نادیده می‌گیرند

و چشم بسته

مرا به عشرت آباد می‌برند