ستاره آب مي شد در شب تو

فلک بي تاب مي شد با تب تو

کلام ات ناب تر از هفت دريا

عطش سيراب مي شد از لب تو

*** 

سوال عشق را گلپوش کردي

تمام خويش را  آغوش کردي

براي آنکه بيداران بمانند

چراغ خيمه را خاموش کردي