پس آن روز

ریختی

کف آبی روی آب های جهان

که شاید

خرمایی شده باشد در کوفه،

زیتونی در لبنان،

چشمه ای در دماوند،

یا اشکی پشت همین آه:

                          همین شعر

و شاید همین جاست :

  - ابر کوچک این چای!

و ما ذوق نکردیم ...

پس هر روز

 ابری فرستادی

برخاسته از خونت

که می بارد

نه در مبانی باران ،،

شاید تازه تر شویم .