برق شمشیر ببین ای عمه                            بارش تیر ببین ای عمه

نیزه در نیزه ببین از پی هم                             موج تیر است ونیزه درهم

گرد یک نعش به خاک افتاده                           موج  در موج عدو استاده

 با من غمزده  زار وحزین                                عمه این صحنه جانسوز ببین

تیغ بر خسرو دین می آید                               یا که باران به زمین می آید؟

با تنی خسته چه رسم جنگ است                 کاین همه دامن پر از سنگ است

تا که دیدند شه دین تنها                              حلقه زد خصم به گرد مولا       

 هلهله ها همگی سر دادند                           تیرها را به کمان بنهادند         

یک نفر را  یک لشکردیدند                            کاین همه تیر براو باریدند ؟ 

تیرها بر بدنش بنشستند                               راه یکدیگر برهم بستند

 سوی او بارد ازهرسوسنگ                            لحظه لحظه است فرو براو سنگ

عمه بنگراثر از بابا نیست                               بس که تیغ است تنش پیدا نیست

شمر دون پای به گودال نهاد                          ازدم تیغ جفا آبش داد

سرببریده به دامن بگذاشت                           داغ عالم به دل من بگذاشت

عمه جان ارض وسما می لرزد                        نکند عرش خدا می لرزد؟

چشم خورشید بر او خون بارد                      هیچ کس نیست تنش بردارد؟

تنش ازجامه ی کهنه عاری است                    شطی از خون به کنارش جاری است

سر ببریده روی نیزه نشست                          می شود نیزه ببین دست به دست

زائرا قصه دگرکن کوتاه                                  بسته ره را به نفس، لشکر آه