زبان حال سکینه با عمو عباس

عمو،اشجع الناس     عمو، خدای احساس،      بین گِرد خیمه، اعدا       این الخلاص، عباس(2)

-----------------------------------------------------------------------------------

عمو دراین بیابان بابای من غریب است                   غم خیمه گاه او را از کربلا نصیب است

اصغربه گاهواره عطشان وبی شکیب است             ازجور و کین اعدا,این الخلاص، عباس(2)

------------------------------------------------------------------------------------------------

سبط پیمبرت را تو صاحبِ لوائی                             یاد آوری زحیدر در دشت کربلائی

محبوب عمه زینب ، امید خیمه هائی                     ای شیر دشت هیجا ، این الخلاص، عباس(2)

-----------------------------------------------------------------------------------------------

امید تشنه کامان تنها تویی عموجان                             کهف وپناه طفلان تنها توئی عموحان

قهرخدا به عدوان تنها توئی عموجان                    بین خیمه گاه تنها، این الخلاص، عباس(2)

----------------------------------------------------------------------------------------------

پیمان با پدر را کوفی ببین شکسته                           آبی که نقد جان است بر روی خیمه بسته

بنگرغبار غم بر روی پدرنشسته                        ای میر سرو ما ،این الخلاص، عباس(2)

----------------------------------------------------------------------------------------------

بنگر چه آب آبی از تشنگان بلند است                          قلب عزیز زهرا بر حالشان نژند است

جیش عدو به گرد آنان چون کمند است                   ای ماه انجم آرا، این الخلاص، عباس(2)

----------------------------------------------------------------------------------------------

 در لرزه کوفیان از شمشیر توعموجان                         در مانده  دشمنان از تدبیر تو عموجان

لرزه به جانشان از تکبییر توعموجان                     محبوب حی دانا، این الخلاص، عباس(2)

----------------------------------------------------------------------------------------------

 بابا جمال حق را درچهره توبیند                           دسته گلان امید از گلشن توچیند

در آرزوی رویت درخیمه گه نشیند                     در تن چو جان بابا، این الخلاص، عباس(2)