زبان حال زینب در مقتل

این زمین کربلاست                                                تیرباران بلاست

بوی خون می آید و                                                 کشته شه در قتلگاست

جان زینب ای خدا بر زمین افتاده است                  از سر زین سرنگون، شاه دین افتاده است

غلغله زین غصه درعالمین افتاده است                   رشک فردوس برین، مقتل خون خداست

چشمه خون ازتنش، ای خدا جاری بود                        کارمن با یاد او، بعد ازاین زاری بود

خیمه ها در سوگ او، درعزاداری بود                         پرفضای خیمه ازنغمه واغربتاست

 در یم خون خفته است، پادشاه بی سپاه                      غمگنانه خواهرش، برتنش غرق نگاه

 زاده زهراشده تشنه کشته بی گناه                           نورچشم مصطفی کشته تیغ جفاست

یک طرف راسش به نی، پیش روی زینب است         یک طرف خیمه گهش جمله درتاب وتب است

 روز زینب بعد ازاین، ازغم مولا شب است              بی برادر، بی پناه ،همسفر با اشقیاست