افتاده    پرچم   سردار    کربلا  
            از تیغ کین شده دست ازتنش جدا           

.........................

         صحرای کربلا غرقه مصیبت است       
ای وای من مگر صبح قیامت است ؟
           فرزند فاطمه دررنج ومحنت است 
کرده عزیز حق ، جان و سرش فدا                                                 

............................

طفلی به خیمه شد چشم انتظار آب 
کو تا کسی دهد برتشنگان ، جواب؟
اصغر هنوز هم لب تشنه ، دل کباب            
یارب سکینه شد در سوز درنوا                                                

.............................

 میدان چرا چنین خاموش وبی صداست ؟    
گویی که دست عباس از تنش جداست
    تا گوش   خیمه ها     فریاد  یااخاست
یعنی برادرم بالین من بیا

................................

دست وفا و عشق یارب بریده شد                              

           بر سر عمود کین ، تیری به دیده شد           

                  امیدی نا امید ، مشکی دریده شد                 

            سردار، کشته شد ،سردار باوفا          

...................

یارب غبار غم برچهره ها نشست 

چون قامت حسین پشت زمان شکست

دید مشک خالی و از تن جدا دو دست   

              شدقامتش خم و شد در غم و عزا                

    .....................                             

شد کشته    یاوره    فرزند    فاطمه  ..
از روی کودکان ، شرمنده   علقمه 
      در خیمه ها شده غم در دل همه 
       چشم انتظار آب آن خیل تشنه ها   

×××××××××××× 

ای اهل خیمه ها عباس کشته شد   
      فرزند مرتضی عباس کشته شد              
سردار خیمه ها عباس کشته شد         
   ساقی خیمه ها شد ازجهان ، رها