۱
این زخم های بی شمار توِ،
این اشک های بی قرار من،
بی شک
سرنوشت شانه های لرزانم
با آرامش نگاه معصومت
گره خورده است.

۲
این اشک های سرخ
بار امانتی ست
بر شانه ی ابرهایی که
مرثیه خوان انگشت بریده ات
                                     شده اند.

۳
خورشید
نه در افق دور دست،
که در بغض قتلگاه
                       غروب می کند.