نوباوه ی عشق(علی اصغر)

 

گرچه می گویند در عالم که اصغر کوچک است

مرغک لب تشنه ی بی بال و بی پر کوچک است

در میـــــان آن شــــهـــیدان بـــزرگ ســـرفـــراز

شیر خوار تـشنه ی در خـون شناور کوچک است

در  بــهار کربـــــلا گل کــــرد هفـتــاد و دو گــل

در مــیان لالــه هـا این غنچه ی تر کوچک است

در مــیـــان آن کـــبوتــــرهــــای سرخ کـــربـــلا

جوجــــه ی شوریده ی بــاغ پــیمبر کوچک است

این هــمه غفــلت زفـــکر ناقــص دنــیای مــاست

ما نمــی فهمیم این مـعـنی کــه باور کوچک است

مرغــک عــشق است آن گــل در هــوای کربــلا

آســمان در قــدرت پــــرواز اصغر کوچک است

سیــنــه ای دارد علــی بــا وسعت دنـیـــای عشق

معرفت بـسیار بـالا گر چه پــیــکر کوچک است

این سند روشن تــــریــــن رمز غریب کربلاست

همت والا ببین گر یـــــار و یـــاور کوچک است

دســتــها را تــا زقـــنـداقـش عـــلــی وا می کــند

عشق هم با آن بزرگی صد بـرابـــر کوچک است

می درخــشد در صـدف یک دانــه ی گوهر ولی

قیمت بسیار دارد گر چــه گــوهر کــوچک است

گــــر بــه خــون دیــده بـنــویســم کرامـتهــای او

بابت یــک حسـن او پــهــنای دفتر کوچـک است

هــر گـــره را می گشاید او به دست کـــوچـــکش

چون بود باب الحوایج پس تو منگر کوچک است

شــرمــمــان بـــادا اگــر گوییم  در دیـــوان عشق

قصه ی دردانه ی زهــرای اطــهر کوچک است

تا دهـــد اذن شفاعــت را بــــه او پـــروردگــــار

در قــیامت بهر او صحرای محشر کوچک است

لایــق اصــغر نـبــود ایــن چند بـیت ( هاشمــی)

شعر من بی گفتگو در وصف اصغر کوچک است