نذری برای سیدالشهدا

 به آسمان بنویسید: ابر کم داریم

و بر زمین که چو خورشید، داغ و تب‏داریم

فرات از خجلت در زمین فرو رفته است

و ما در اوج عطش از ستاره سرشاریم

خیال می‏کنی ای آفتاب! او تنهاست؟

اگر که ماه نباشد، همه علمداریم

به کوری چشم آفتاب، می‏خواهیم

به عشق صبح دو رکعت نماز بگزاریم

بگو به هر چه که نامرد، تیغ بردارند

دمی که مثل علی سر ز سجده برداریم

درخت‏ها به کدامین طرف گریخته‏اند؟

رها کن... آه! بیا سر به نیزه بسپاریم

به ما، به ماه سرنیزه‏ها نگاه کنید

که چشم خیره خورشید را می‏آزاریم

و در زمان و زمین منتشر شدیم؛ آری

به آسمان بنویسید: ابر می‏کاریم!