...عباس به آب می‌نگریست. در آب حسین (ع) بود.
موج‌هادر حرکت خویش، حسین می نگاشتند. صدای موج حسین بود. به خویش برگشت و در خویش جز حسین ندید. و ... حسین تشنه بود.

- آب بنوش عباس!
آب خنک و زلال و گوارا با عباس سخن می گفت.

دست رشید عباس در آب رفت. نوازش آب با دستهای تشنه و جان تشنه‌تر چه می کند.
قطره‌های عزیز از کف می چکید. آب را بالا آورد تا به فضای دهان رسید. نسیم خنکای آب چهره عباس را نواخت.

- ساقی بنوش گوارایت باد!
باز در موج‌ها ولوله افتاد. حسین. حسین. حسین...