مسافر سرگردان

باز این چه نواست ، وز کجا می‌آید ؟                      کاین نغمه به گوش آشنا می‌آید
یا رب چه غبار دلنشینی است که باز                    بر لوح دل از خاطره ها می‌آید ؟
این کیست ، که از قصه پر غصه او                        غمهای دگر ، به انتها می‌آید ؟
این کیست ، که بر پرده دل چنگ زند                     کز شور غمش ، دل به نوا می‌آید؟
این کیست ، که از شتاب چرخ عمرش                   گرد غم و طوفان عزا می‌آید ؟
این کیست ، که از شعار آزادی او                          بر گوش مجاهدان ، ندا می‌آید ؟
این کیست ، که هر کس شنود نامش را                با چشم تر و ، نوحه سرا می‌آید ؟
این کیست ، که هر جا گذرد ، همچو بهار               بوی گل سرخ ، از فضا می‌آید ؟
این کیست ، که حج خویش ، ناکرده تمام               لبیک به لب ، به نینوا می‌آید ؟
خون در دل عاشقان حق ، می‌جوشد                    یک لاله عذار حق نما می‌آید
از شهر نبی ، مسافری سرگردان                         با قافله اش ، به کربلا می‌آید
این عاشق سرگشته ، حسین است ، حسین        کاینجا به مشیت خدا می‌آید
این ذبح عظیم است ، که از بیت خدا                     با جمله عزیزان به منا می‌آید
اکبر به شتاب ، از پی ثار الله                              با قلب حسین ، پا بپا می‌آید
قاسم که درین سفر بجای حسن است                  آید به نظر که مجتبی می‌آید
عباس به پاس محمل خواهر خویش                        چون سایة زینب ، ز قفا می‌آید
گر جنگ و ستیز است ، خدایا ، در پیش                  پس دختر زهرا به کجا می‌آید ؟
کس نیست ( حسانا )خ که بپرسد ز رباب :             با اصغر ششماهه ، چرا می‌آید