علم در علم واژه سبز و سیاه

کلامم شکسته ست در موج آه

مزامیر، در سینه، غمناله ها

تن نوحه از نیزه غم تباه

غزل، خیمه باران آوارگی

یتیم دوبیتی بی سرپناه!

همه مثنوی های دلخون شده

شب و روز در سوگ خورشید و ماه

شریعه شریعه زمین تشنه تر

محرم محرم زمان در گواه

از این پس زمان، وقت ظهر دهم

تمام زمین گودی قتلگاه