نبرد حسین
مــکــان ،کـربــلا دشـت ِخون وبـلا
زمان، بعد مرگ حسن ثانی مصطفی
هــدف، جــنــگ بـا پور خیرالنــسا
حســیـن مــرد حـق زاده ی مــرتـضـی
مــقـــابــل،یـــزید مظهر جهل وکین
هــمــان مــرد بــد طــیــنتِ ضـدِ دیـن
گــروه حــســین کــمتــراز صد نـفر
زآن ســـوی خـــیـــل زبـــونــانِ شــر
در این سوی خــط لشـکـــران خــدا
درآن ســـوی دونـــانِ از حـــق جــدا
پــســر هــای ام الـبـنـیـن و عـلـــی
نــــمــــودنــــد خــود را فـــدای ولــی
ز زیــنــب دو مــرد و یــل نــامــدار
بــر آورد ازخـــصــم جــنــگــی دمــار
سپس قاسم ابن الحســن شــد روان
بــه ســرعت بـه سـوی صف دشمنان
حــبــیــب و عــلی اکــبــرو عوسجه
نـــبــــردی دلـــیـــرانـــه و یــک تــنـه
نــمـــودنــد ودر خــون شناور شدند
ز بــهــر حــســیـن یار و یاور شد نـد
بــه ظهر دهـم از نــبـــرد حــســیــن
نــمــانــــده بــجـــز آه ســردِ حـسیــن
کــشــیـد از مــیـان تیغ وحمله نمود
ز گــیــتــی بــســاط زبــونـــــان زدود
زره، زهــد و تــقــوای بــی مـنـتـها
ســپـر، مــکــتــب و ســیره مـصـطفی
ســلاحــش ،کــــلام خـــدای عــلــی
دلــش گـــشـــتــه از نــور حق منجلی
بـهم ریخت شــیـرازه ی خـصــم دون
زخـــون ســـرش نــیــنــوا لالــه گـون
نــبــرد حـسین درس آزادگــی ســت
شهادت ســر آغــاز یــک زنــدگـی ست
برای حسیــن گریه کردن خطا سـت
لــقـب هــای مظلوم و بی کس جفاست
نــبــرد حسین جنگ مظلوم نـیـسـت
به میدان جسور است ومـغــموم نیست
چو حق با حسین بود بی کس نـبود
خـــدا یـــار او بــود گـــر کــس نــبـود
بــه تــاریــخ « جــاویــد» شـد راه او
شــهــامـــت، جـــوانــمــردی و جـاه او