قد بر افرازید! یک عالم شقاوت پیش روست
پرده بردارید! صد آیینه حیرت پیش روست
ای حسینی مشربان! در معبد آزادگی
تا نماز آرید،  محراب عبادت پیش روست
عشق می‏نالد: حریفان،  تیغ در خون شسته‏اند
عشق می‏غرد:نظرگاه شهادت پیش روست
عقل می‏گوید که: بال خسته را پرواز نیست
عشق می‏بالد که: اوجی بی‏نهایت پیش روست
دوستی را پاس می‏دارم که در هُرم عطش
سایه‏ساری در گذرگاه محبّت پیش روست
سبز می‏مانم که در حال و هوای رُستنم
تشنه می‏رویم،  که باران طراوت پیش روست
ای تمام مهربانی در نگاهت یاحسین!
با تو باید آشنا بودن که غربت پیش روست