حرم خبر ندارد                            شبم سحر ندارد    

 چه سان روم به خیمه             خدا بدون عباس

**********

نهال زندگانی                             دگر ثمر ندارد   

چه سان روم به خیمه               خدا بدون عباس

**********

چو بر سرش رسیدم فتاده بر زمین بود  

                              سرش زتیغ دشمن شکفته تا جبین بود

میان خاک و خون سرنگون لوای دین بود 

        چه سان  روم به خیمه           خدا بدون عباس

**********

بر او نظر چو کردم رمق در او ندیدم  

                               لبش چو تشنه دیدم فغان ز دل کشیدم

دو چشم بسته خونش نموده  نا امیدم    

          چه سان روم به خیمه             خدا بدون عباس

**********

به چشم تر نمودم به مشک او نظاره         

                           که بود به روی خاک و ز تیر کینه پاره

هدف عدو گرفتش پیاده و سواره  

                 چه سان  روم به خیمه                 خدا بدون عباس

**********

به وقت جان سپردن سفارش حرم کرد  

                              به دیده پر از اشک دعای خواهرم کرد

روانه اشک دیده به حال اصغرم کرد  

             چه سان روم  به خیمه             خدا بدون عباس

**********

به کام تشنه کشته شبیه مرتضا شد   

                                  ز بهر حفظ مشکی دو دست او جدا شد

علی شمایل من به راه من فدا شد    

             چه سان روم به خیمه          خدا بدون عباس

**********

به قامتی شکسته از او جدا شدم من     

                             به چشم تر روان سوی خیمه ها شدم من

ز بعد او اسیر غم ای خدا شدم من       

         چه سان روم  به خیمه        خدا بدون عباس

**********

به خیمه تا رسیدم همه برون دویدند         

                          چو نزد من نشان از عموی خود ندیدند

فغان ز فرقت او ز سوز دل کشیدند         

      چه سان روم به خیمه        خدا بدون عباس