ای که هر دیده ز هجران رخت بارانی است

                                                     چند روزی است که از تو خبری ما را نیست

      کاش در بین عدو غربت من می دیدی    

                                                    تا ببینی که چو من بین عدو تنها نیست

         سختی راه به دیدار رخت آسان است  

                                                      ور نه بی یاد رخت هیچ توان در ما نیست

      بس که این قوم جفاکار به ما طعنه  زدند  

                                                   دخترت گفت که رحمی به دل آنها نیست

        به کجا  رفته ای  جانا که ز تو بی خبرم   

                                                   کس به خیمه چو من افتاده ز غم از پا نیست

       چون فراموش کنم تشنه سرت ببریدند  

                                                   سهم تو جرعه ای از آب فرات آیا نیست ؟

           تا تن بی سر و عریان تو دیدم گفتم

                                                یا رب این کشته مگر نور دل زهرا  نیست ؟

          با خبر نیست کسی از دل زار زینب

                                               دامن هیچ کس از اشک چو من دریا نیست

       کاش از باد صبا  مژده وصل تو رسد   

                                                    که خلاصی دگر از این غم رنج افزا نیست

       کاش کوته شود این عمر پر از رنج و تعب 

                                                 که به جز حق کسی بر درد  دلم دانا  نیست