چه نمازی است نمازی که امامش باشی

نیتش باشی و احرام و سلامش باشی

تا قیامت نرود مستی قومی که شما

ساقی صف به صف شرب مدامش باشی

رشک خورشیدی و چون حادثه دیدن دارد

آفتابی که شبی ماه تمامش باشی

چه نمازی ست نمازی که قنوتش عشق است

که تو بشکوه ترین ذکر قیامش باشی

نه فلک قامت خون بسته و مستی تو هنوز

وه چه حالی ست که اسباب دوامش باشی

تو و هفتاد و دو تکبیر در این بزم بلا

خوش به این قوم اگر ساقی جامش باشی

*

من که از کنگره ها از صله ها دلگیرم

خوش به شعری که خودت شان و مقامش باشی